foto's

zwarte kat

2011-05-23T15:01:00.002+02:00

om te vieren dat we alweer 4 en een half jaar in ons mooie kraakpandje zitten, gaven we een feestje. Thema: vrijdag de 13e.
Voor deze gelegemheid heb ik een zwarte kat gebouwd.

om een idee te krijgen van de afmetingen

freedom for rent - per boot naar zuid amerika

2011-03-08T22:58:00.001+01:00

twee foto's

2010-10-23T12:02:00.001+02:00

de vele gezichten van mijn ouders

2010-10-08T10:49:00.002+02:00

Mijn ouders waren het slachtoffer van het uitproberen van mijn nieuwe 50mm objectief.

2010-08-03T21:24:00.002+02:00

21 mei onderwijs demonstratie

2010-08-03T12:57:00.001+02:00

Robot waait binnen. stop motion film

2010-06-17T14:27:00.001+02:00

family

2010-06-15T14:36:00.002+02:00

visualisation of a social network: our shed

2010-06-15T13:57:00.005+02:00

I live in a squat with six other people. Our daily lives are entangled: we have common interests, eat together, maintain "our" little school together or just hang out. I gave everey one of them a disposoable camera with 36 exposures. They could shoot whatever whenever they want, but it had to be done in 24 hours. Only one of them took three weeks to do it, I guess that says something about a person as well. same people appear in different lives in different situations. I build a little shed and hanged these fotos on the inside. By following a different cotton thread for every person you could discover 24 hours of one person, by looking at it as a whole you could discover different relations.

outside the shed, on the wall a hanged these photos I made.

het waait binnen en de nu al zoete herinneringen

2010-06-14T13:00:00.003+02:00

de robot stop motion:

Omdat ik zo druk bezig was met foto's heb ik pas op de laatste dag even de tijd genomen om wat foto's te maken van het alledaagse tijdens deze week.

Mijn "keet" voor het visualiseren van een sociaal netwerk

Ik had een vol geschoten rolletje op waterloo plein gevonden. het was een foto shoot met enkel deze jongen erop. Willem, Dennis en Eva hebben er een stukje bij geschreven. Dit is van Eva.

nog meer keet

eva

Dennis

Bert in zijn ergonomische werkhouding

Bundeling van collumns van Dennis, kaft ontwerp door Yuri

Het winkeltje door Bert

Bert is klein maar maakt grootse dingen

Mijn keet van de binnenkant, iedere lijn geeft de 24uur foto's van een verschillend persoon aan.

Veel meer teksten, tekeningen filmpjes zijn te vinden op waarhetwaait.wordpress.com

random singles

2010-05-26T23:30:00.001+02:00

1mei 2010 antikapitalistische demonstratie Nijmegen

2010-05-18T10:34:00.003+02:00

waarschijnlijk denkt hij: "you've got to ask yourself one question: Do I feel lucky? Well, do ya, punk?"

komt het zien, komt het zien!

2010-05-17T13:13:00.000+02:00

Het waait binnen (7-13 juni)

http://waarhetwaait.wordpress.com/het-waait-binnen-7-13-juni/

mist

2010-03-07T18:04:00.001+01:00

spring's coming

2010-03-01T10:49:00.000+01:00

spiegels

2010-01-19T00:32:00.003+01:00

Vandaag hou ik zelfs niet van fruit

2010-01-07T16:54:00.001+01:00

svo zeilen 2009

2009-12-01T15:49:00.002+01:00

Bart is zelfs geinteresseerd als de E-nummers van kaaskoekjes worden voorgelezen

ik door Jens

shot verkenning voor de 8mm film, daarom bijgesneden formaat. Het bewegende film beeld krijgt een leuk diepte effect omdat in het shot enkel de zee beweegt, de boot niet.

2009-11-28T19:28:00.002+01:00

de vakantie kiekjes, om de grijze dagen te doen vergeten
>

mijn vader lacht niet vaak

jens heeft een nieuwe zonnebril

stilte voor de storm

2009-02-02T18:30:00.002+01:00

met het doornemen van het archief ben ik nog het een en ander tegen gekomen wat ik leuk vond. Dus volgt hier in een willekeurige volgorde van zowel plaats als tijd een verzameling scans. Dankzij veel studie stress heeft de fotografie even op een laag pitje gestaan, maar nu mijn stage begint, ik vakken met praktijk erbij ga volgen en binnenkort naar de Dominicaanse Republiek ga zal het waarschijnlijk heel wat drukker worden op mijn blog.

Wintertuin

2008-12-08T22:39:00.000+01:00

Dennis had me gevraagd om op een aantal avonden van het Wintertuin festival. Ik vind het altijd leuk om bij dit soort dingen de fotograaf uit te hangen (er niet echt bij horen maar er wel met een reden bij zijn) dus heb ik vrij snel ja gezegd. Dit betekent dan wel weer dat je over het algemeen in slecht verlichte ruimtes zonder een goede flitser moet gaan schieten en dus niet per se je allerbeste frames schiet. Maar al met al is het toch nog wel wat geworden en heb ik drie toffe avonden van de wintertuin mee gemaakt. om te beginnen met Harry Mulisch:

Mijn tweede avond was die van Boogloze Boogpees

Mijn derde en laatste avond was op alle vlakken mijn favoriet, de beste foto's en het leukste wat te zien was, Poetracks.

Kijk voor alle foto's van mij en het festival op www.wintertuin.nl. Daar kun je als het goed is ook weer een link naar mijn log vinden.....zit dat even goed in elkaar....

Oud Portfolio

2008-12-08T22:36:00.000+01:00

Als laatste een serie van vier foto's onder het thema "zwart".

Serie 1 Zeilen

2008-11-26T17:32:00.003+01:00

Deel 1 best of van Volvemos a Sur America

2008-10-08T22:01:00.005+02:00

Na het verwerken van mijn analoge foto's ben ik maar eens begonnen met het uitzoeken van mijn digi spul. Nu bleek dat daar nog best wel leuke plaatjes bij zaten die ik nog niet had gepost (ook oude maar dan nu in z/w). daarnaast als laatste twee een rauw voorproefje van mijn analoge frames die ik zodra ze zijn ingescand zo posten.

even een Digi foto van gemaakt, uiteraard zijn ze van betere kwaliteit. kodak Tri-x 400 met ilford ontwikkelt

2008-08-02T20:32:00.000+02:00

hier zit ik dan alleen nog op dit continent. jens heeft me net verlaten op haar vlucht die zo´n 7uur eerder ging. Vast geplakt op het vliegveld ben ik maar voor veel te veel geld aan het computeren, dat terwijl ik zelf niet kan pinnen omdat mijn pas het niet doet en ik dus op een rantsoen zit. de kleine tegenvaller dat de computers in dichten kasten zitten en je geen usb mocht gebruiken heb ik overwonnen door het stiekem toch te doen ;). de kasten zijn open aan de achterkant. nou gaat het uploaden niet hard, maar dan eet ik wel iets minder veel te duur en smakeloos vliegtuig voedsel. de foto´s van dit bericht zijn de samenvatting van Ecuador (ik zag dat mijn laatste bericht vrijwel aan het begin van Ecuador gepost was). ons oorspronkelijke plan om nog naar colombia te gaan en vanaf caracas terug te vliegen bleek tijdens het rondtrekken door Ecuador steeds onrealistischer worden. de tijd werd steeds korter en de to do list voor het land werd steeds groter. maar goed zoals de foto´s laten zien hebben we niet geheel stil gezeten, alhoewel de laatste week wel.
na dat het einde naderde kregen we ook steeds meer zin om terug naar ons eigen landje te gaan (wat op zich wel goed uitkomt natuurlijk). Maar nu ik hier zit te wachten ben ik toch aan het twijfelen om nog hier te blijven, zoveel nog niet gezien en zoveel plaatsen waar ik langer had willen blijven of weer terug wil gaan.
in een willekeurige volgorde: Argentinie - BA

tambien

een maniakken reis langs de kust, met wegblokkade en allerlei soorten vervoer, hier een open bus

stopplaats van de boot in de mangrove

wachten op het vliegveld in bogota!!! toch nog voet op colombiaanse grond gezet dankzij een niet te begrijpen vluchtschema

in de bergen bij quito. spullen langs de weg

bergen bij quito

markt van otavalo

diezelfde bus als net

de keuken van een eco-farm aan de kust

jens kleed zich om in de jungle vlakbij de grens van Peru

jungle

markt onder quito

in quito: het gevoel van quito

op die boot

wachten

2008-06-29T20:23:00.000+02:00

even kort met weinig commentaar (ga voor een goed en leuk verhaal naar jenny´s site). we zijn in cuzco geweest.

uiteraard de verplichte muchu picchu foto. de touroperators hebben er altijd nog een llama of een alpaca bij staan, is mij niet gelukt helaas.......er zijn er daar ook steeds minder omdat ze allemaal dood gaan. ze zijn namelijk geimporteerd van de hoogvlaktes en bij het lager gelegen machu picchu is het gras veel malser en dat kunnen ze niet aan.

volgende toeristen atractie: ¨galapagos voor de arme¨. de echte eilanden bij ecuador zijn onbetaalbaar. iets onder Lima zijn soortgelijken eilanden waar je dan weer met een klein boottochtje langs kan varen.

en nu zijn we alweer in ecuador. hieronder in het museum voor de moderne kunsten.

poging tot ruimtevaart

2008-06-14T18:14:00.000+02:00

zo hier dan mijn bergbeklim en ruimte avontuur

dit is de huayna potosi. deze jongen is 6088m hoog en ik was van plan om de top te bereiken (is dus net niet gelukt)

het zolderkamertje van de wereld. ongeveer op 6000 m. ik heb maar weinig foto´s, een geen enkele goede. het was veel te koud om mijn handschoenen uit te trekken dus heb ik maar snel wat geschoten totdat mijn camera het (alweer) begaf; dit keer niet door vocht maar door de kou, accu´s doen het dan niet meer.

en daarna zijn we La Paz verlaten om nog meer kou op te zoeken. In het zuiden van Bolivia ligt uyuni en daarbij de zoutvlakte en andere buitenaardse landschappen.

treinenkerkhof. je spaans hoeft niet heel goed te zijn om dit te lezen....

de zoutvlakte was heel lang geleden een zee. deze is opgedroogd en heeft een zoutvlakte met grote bergen coraal achtergelaten. dit lijken nu weer eilanden opzich. dit ijland staat vol met metershoge cactussen (het lijkt zo n beetje op een droom van Freud).

ondertussen moeten er banden geplakt worden.

in de zoutvlakte moet je van deze leuke foto´s maken, omdat er geen referentiekader is kun je leuk spelen met diepte, wij konden natuurlijk niet achterblijven (ook al waren we er niet zo goed in)

uit de zoutvlakte op naar andere gekke plaatsen

hoe stoer kan een fotograaf zijn

dit was het dan weer. er vallen wat gaten want ik heb de laatste tijd weer analoog geschoten, maar goed dat komt dan thuis wel weer.

de maand mei

2008-05-27T01:55:00.000+02:00

na daar ongeveer een week te hebben gezeten was het tijd om te gaan, naar Nazca want daar zou ik jens weer gaan zien. Zij had een weekje vrij genomen om al een stuk mijn kant op te komen zodat we dan in een week naar La Paz zouden kunnen gaan. Ons wederzien kon natuurlijk niet anders zijn dan super tof en dat was het.....wel vreemd om elkaar weer na zo´n tijd in een omgeving die je allebei niet kent weer tegen te komen. en een vreemde omgeving was het, Nazca is namelijk niet echt bekend om het bruisende stadsleven (is er niet) maar om de eeuwe oude lijnen die er vlakbij door de woestijn lopen. er zijn allerlei figuren op de grond getekend die enkel vanuit de lucht zo´n 50 m of hoger te zien zijn.
Dit brengt mij op het volgende punt, de nieuwe indiana jones film. Ja die is hier al uit, en bij jullie toch nog niet. al is het alleen maar om de nostalgie te eren zijn jens en ik er heen geweest hier in La Paz. en what do ya know......het speelt zich af in Zuid Amerika en heeft met de nazca lijnen te maken........wees niet bang er komen geen spoilers. misschien komt het omdat ik het grote witte doek niet meer zo vaak zie maar ik vond het een erg vermakelijke film...

zo jongens en meisjes, daar is die dan weer. ik weet het het heeft een tijd geduurd voordat ik weer wat weer eens een verhaaltje vertel of laat zien. waar was ik? ik heb deze maand niet stil gezeten een maand geleden zat ik nog ergens in de jungle waar je schildpadden en aligators kan eten en nu in ver in het zuiden omgeven door bergen van 6000m in La Paz.

vanuit Iquitos ben ik gevlogen naar tarapoto, net buiten de jungle aan het begin van de andes. daar heb ik mijn laatste dag met Bea doorgebracht waar na onze wegen gingen scheiden. zij ging richting ecuador en ik naar huanchaco. Na de andes in een nacht doorkruist te hebben werd ik wakker omgeven door woestijn, na een paar uur eentonig landschap kwam ik uiteindelijk in huanchaco. In dit kleine plaatsje is eigenlijk niets te doen maar verveel je je nooit. het ligt aan zee en heeft het hele jaar door de perfecte golven om te surfen. daar was ik dan ook maar meteen mee begonnen, ik stond een uur na aankomst zo rond negenen al op een plank. erg leuk en vermoeiend. al snel begon zich een patroon te ontwikkelen van overdag surfen, ruines bezoeken en ´savonds een kampvuurtje maken op het strand of gewoon ergens anders rondhangen. in zo´n klein dorpje gaat dat heel makkelijk, je zegt tegen een paar mensen dat er een kampvuur is en ´savonds is heel het dorp op het strand te vinden. het is nog wel een opgaven om hout te vinden, want het kleine paradijs ligt aan zee met aan de andere kant een woestijn.....´savonds met een taxi naar de gevaarlijke buurt want daar kent hij wel iemand die hout verkoopt......drugs scoren is makkelijker.

n beetje donker (hier tenminste) maar daar kan thuis natuurlijk nog wel iets aan gedaan worden

na daar ongeveer een week te hebben gezeten was het tijd om te gaan, naar Nazca want daar zou ik jens weer gaan zien. Zij had een weekje vrij genomen om al een stuk mijn kant op te komen zodat we dan in een week naar La Paz zouden kunnen gaan. Ons wederzien kon natuurlijk niet anders zijn dan super tof en dat was het.....wel vreemd om elkaar weer na zo´n tijd in een omgeving die je allebei niet kent weer tegen te komen. en een vreemde omgeving was het, Nazca is namelijk niet echt bekend om het bruisende stadsleven (is er niet) maar om de eeuwe oude lijnen die er vlakbij door de woestijn lopen. er zijn allerlei figuren op de grond getekend die enkel vanuit de lucht zo´n 50 m of hoger te zien zijn. Dit brengt mij op het volgende punt, de nieuwe indiana jones film. Ja die is hier al uit, en bij jullie toch nog niet. al is het alleen maar om de nostalgie te eren zijn jens en ik er heen geweest hier in La Paz. en what do ya know......het speelt zich af in Zuid Amerika en heeft met de nazca lijnen te maken........wees niet bang er komen geen spoilers. misschien komt het omdat ik het grote witte doek niet meer zo vaak zie maar ik vond het een erg vermakelijke film...

deze geloven jens en ik trouwens niet......
samen met Jens leuke dingen gedaan zoals condors kijken....wij gingen zonder tour met de local bus en waren bang dat we el cruz del condor zouden missen, een punt in de canyon waar alle condors als het warm wordt ´sochtends opstijgen. maar ik was vergeten dat we nu in het touristische Peru zaten waar dingen wat meer uitgebuit worden.

dus samen met de rest condors schieten

ansichtkaart

ansichtkaart 2: groeten uit cabanaconde

daar is die dan!!

Samen met mijn engelse vriend uit huanchaco de Deathroad gefietst. de weg waar vroeger nog verkeer over heen ging en er af viel en nu alleen nog maar fietsers, die er ook soms afvallen (alleen de sukkels). Matt dus ook een beetje want bij de eerste kiezeltjes die we tegenkwamen ging hij op z´n gezicht.....maar gelukkig niets ernstigs. en het maakt coca cola drinken ook wel stoer..

en wat doet Sander daar!!!! en waar heeft ie hebreeuws geleerd!

paradijsje onderaan de dodemansrit

maar ik was dus al in La Paz

en narcistisch als ik ben nog twee zelfportretjes

het zijn n beetje doordenkers.......spiegel in spiegel in spiegel

dat was het dan weer. wie weet ga ik het nu weer een beetje bijhouden, we zullen zien.houdoe

la selva, tranquilo nada mas

2008-04-30T03:43:00.000+02:00

weer eens een berichtje, en nu zo waar met foto´s, maar wel wat kleiner dan normaal. wat heb ik zoal gedaan? ik geloof dat ik de vorige keer nog in pucallpa was. Inmiddels ben ik in Iquitos, de stad waar geen weg naar toe gaat. we zijn vanuit Pucallpa met een boot in ruim drie dagen naar Iquitos gedobberd. De reis klonk aanvankelijk spannender dan dat hij was, drie dag op een boot volgepakt met mensen, dieren en vracht. Met vervoer in Peru lijkt het altijd zo te gaan dat je denkt dat de bus of boot op een gegeven moment echt vol zit......maar de Peruanen zouden Jan Maat nog wat kunnen leren vol is niet vol en het kan altijd voller. zo sliepen we zij aan zij in hangmatten waar op tussenstops dan nog meer mensen bij kwamen te hangen of onder je gingen liggen op een matje. er staat echt overal vracht en zo hier en daar zijn nog wat dieren weggestopt, op een gegeven moment kreeg ik echt een ark van noah gevoel we hadden kippen (voor te eten maar leven is het beste conserveringsmiddel dus liepen die een beetje rond), een koe, een paar varkens, drie honden, een papegaai en een aapje aan boord. al met al was het een hele ervaring ook al heb ik eigenlijk niets gedaan.

de dagen erna waren spannender. In iquitos aangekomen hadden we vrij snel een jungletrip geregeld van vijf dagen. we waren naar een klein dorpje zo´n 150 km van iquitos afegereisd en vanuit daar nog dieper de jungle ingegaan met een kano om te kamperen, te wandelen, vooral kanoen omdat het regenseizoen is en dus eigenlijk alleen alles onder water staat, en uiteindelijk ook nog de ayahuasca te proberen. maar goed hier wat foto´s ter ondersteuning
er was niet veel te beleven op de boot maar ´savonds was het op het dek, tussen de vracht, wel te doen qua warmte en kon je toch wel hele goede zondsondergangen meemaken.

ook in de nacht vaarden we, wat enerzijds best vervelend was omdat we min of meer op de motor sliepen. maar ook ´snachts stopten we om mensen en vracht op te pikken of af te zetten. de dorpjes onderweg waren over het algemeen niet meer dan een paar riethuisjes. In de nacht geeft zo´n stop toch wel n beetje een idee van cocaine smokkel of iets dergelijks.

ter vermaak maar een potje pokeren

dan de jungle trip. we hebben veel dieren gezien, vooral vogels. ik dacht dat ik met mijn redelijke telelens toch wel ergens zou komen, maar dit is zo´n beetje hoe dichtbij ik het kon halen.

behalve natuurlijk met apen, nieuwsgierige beestjes. en de grap wie is nou de aap? of iets dergelijks is toch wel afgezaagd :)

opweg naar verder de jungle in kwamen we wat vissers tegen en we moesten nog inkopen doen. gewoon vanuit de kano handelen. chancho de selva wordt op een peddel in stukken gesneden.

chancho de selva wordt klaargemaakt. en hoe vet is de lichtval in de jungle

en dan begeeft je digitale rommel het natuurlijk. het is vochtig als een gek en daar kunnen die apparaten niet tegen (gelukkig alleen tijdelijk). zwart wit versie van:

er wordt een kano gemaakt: een boom kappen uithollen en dan verhitten zodat hij uitzet.

met dit schrale beetje foto´s moet het gedaan worden.

dan nog de ayahuasca: in de jungle groeit zo´n beetje alles wat in oma´s medicijn kastje staat en zo ook de medicijnen voor de geest. zo´n beetje ieder dorp heeft een sjamaan die alles van de jungle weet en allerlei drankjes kan brouwen. ayahuasca is een boom die je in stukken in water kan koken met tabak en wat andere kruiden erbij. na een dag koken heb je dan een groen-zwart drankje. als je dat drinkt dan wordt je eigenlijk gewoon heel erg ziek, aan alle kanten verlies je je lichaamsinhoud (lichamelijke reiniging), het andere effect is dat je ontzettend gaat halucineren (geestelijke reiniging).

nu was het zo dat wij in de mogelijkheid waren gekomen dit ritueel te gaan doen en daar zeg je dan geen nee tegen. uiteraard ging het weer op zijn peruaans: de sjamaan bleek ziek te zijn dus het ging niet door, en plotseling (als je je er niet meer op hebt ingesteld) blijkt het toch weer wel te gebeuren. we zaten daar dus midden in de jungle in de nacht met onze sjamaan, vlakbij een wc. dronken het goedje wat echt ontzettend smerig was en het begon. de sjamaan begon een melodietje te fluiten (om de goede geesten op te roepen), met eucalyptis takken te zwaaien (het ritme wat dit geeft zorgt ervoor dat je controle kunt uioefenen) en sjamaan sigaretten te roken (het verspreid een geur wat in ieder geval voor mij het overgeven opwekten). langzaam wordt je meegenomen in het ritme en begint de ayahuasca te werken. een half uur later zat ik op de wc en bleef een tijd daarnaar op en neer lopen. ondertussen beginnen de hulucinaties te komen. wat je ziet en ervaart gaat is niet meer echt in woorden te vatten en wordt al snel van dat hippie gezever: verbreding van je bewustzijn, niet denken of voorstellen maar letterlijk je gedachtes zien en meer van dat. de sjamaan begeleid je in dit alles, hij neemt zelf ook ayahuasca en zou daardoor kunnen zien wat er in je om gaat, zo zei hij op een gegeven moment dat ik me meer moest concentreren op het mediteren. soms stopte hij met zingen en was het volledig stil op de jungle geluiden na, wat echt heel bijzonder was. het duurde ongeveer vier uur (het was inmiddels half vijf) en toen stopte de sjamaan. het zwaarste stuk was voorbij en wij gingen in onze hangmatten liggen, maar tot en met de volgende ochtend zag ik nog vreemde dingen. nu ben ik uiteraard een beter mens geworden.....het klinkt misschien allemaal wat extreem maar ik kan het iedereen aanraden.

daarmee was mijn jungle trip ten einde gekomen.

een weekje opweg

2008-04-18T22:38:00.000+02:00

zo! het is weer een week geleden dat ik uit ayacucho ben vertrokken. mijn eerste week als echte tourist zit er nu op. in eerste instantie zou ik vorige week woensdag al weg zijn maar helaas was mijn wekker niet afgegaan (je zou ook gewoon kunnen zeggen dat ik me verslapen had), dus werd het een dagje later. om 07:00 ´sochtends vertrok ik samen met mijn nieuwe reisgenoot Bea richting huancayo. zoals altijd een onverharde weg, dus dat was negen uurtjes hobbelen. ergens in een dranklokaal (dit klinkt erger dan dat het is, gewoon een cafe eigenlijk maar dan niet echt aangekleed) in huanuco kwamen we al snel in gesprek met wat peruanen en hadden zo de dag erna een rondleiding. onze ¨gids¨ was 26 maar het is toch wel apart om te zien in wat voor andere werelden we leven. zij is moeder (voor in peru ook vrij oud, veel vrouwen hebben zeker wel vijf jaar eerder maar soms ook 10 jaar eerder kun eerste, waarna er velen volgen). in onze rondleiding kwamen we nog bij een meertje waar een videoclip werd opgenomen, en wij gringo´s zijn natuurlijk een aparte verschijning en zitten nu dus ook in de clip, in klederdracht en wel. het waren overigens jehova´s dus we zullen waarschijnlijk niet op mtv te zien zijn.
dezelfde dag zijn we nog naar tarma gegaan, een grot in geweest en dan zoals een grot moet zijn: zonder verlichting zonder echte paden. met zijn achten en twee zaklampen en een touw rondklouteren. de gids wist ons allerlei interessante dingen te vertellen over de vormen van de stenen. zo waren er stenen die op een leeuw leken, of op een llama, een kip etc.
de volgende dag weer opweg, richting huanuco. volverwachtingen daar aangekomen bleek er niet zo heel veel te doen te zijn. daar weer een dagje ruines gekeken en toen over de zeer gevaarlijke een zeer mooie drugsroute naar pucallpa. dat gevaarlijkebleek bleek niet echt te kloppen, maar misschien hebben we ook wel geluk gehad.... de avond voor dat we gingen waren we nog ergens iets gaan drinken en sprak ik een narco. hij belde nog even om te checken of dat er niet iets aan de hand was. het blijkt dus toch nog wel iets te zijn wat leeft, en het is ook een groot probleem. vanuit amerika komt er heel veel druk om de cocateelt verboden te maken en ze ¨helpen¨ hier ook mee de drugshandel aan te pakken. dat terwijl coca opzich geen probleem is en ook heel veel wordt gebruikt voor andere dingen, zoals thee. daarnaast leven arme boeren in de jungle ervan, ze kunnen ook wel bijvoorbeeld cacao gaan produceren maar dat levert ongeveer tien keer zo weinig op als coca en is veel moeilijker te verbouwen. de regering stimuleert daarbij ook niet echt een andere manier van bestaan aan te nemen. maar goed, ik hoor er alleen maar verhalen over zonder er iets van mee te maken.
nu ben ik dus midden in de jungle, in pucallpa, en heb hier zo de touristische dingetjes gegaan en wacht op het moment vooral om weg te gaan. dat is nog niet zo makkelijk, ik wil namelijk met de boot naar iquitos, maar er is hier niet echt een kantoortje met daar de schema´s en prijzen. dus hebben we een paar uur door de haven gelopen en blijkt dat bijna niemand weet wanneer er waar een bood gaat. als het goed is ga ik morgen. ik heb mijn hangmatje en klamboe en waterzuiveringstabletten al, nu nog wat fatsoenlijk eten kopen en dan moet het lukken om dit boottochtje te overleven.
helaas voor jullie geen foto´s dit keer want ik heb deze week gewoon lekker analoog geschoten.

tio Jesus

2008-04-09T00:49:00.000+02:00

mijn taallessen zitten er op en ik kan nu vloeiend spaans......of niet. vorige week woensdag had ik mijn laatste les en om dat te vieren ben ik samen met Roxanna mijn lerares, naar huanta geweest, een dorpje in de bergen. leuke omgeving waar veel bloemen gekweekt worden.

maar het hoogtepunt was toch wel de trip naar de jungle bij san francisco. samen met 32 kinderen uit een weeshuis uit tambo ter eren van de verjaardag van en mede mogelijk gemaakt door tia karen (alle begeleiders worden tia of tio (=oom tante) genoemd). zo ben ik uiteindelijk tio Jesus geworden, ik heb inmiddels al een behoorlijke baard vandaar, maar ik geloof toch liever dat in mij de weg, de waarheid en het leven zagen. het was super maar ook wel vermoeiend met de kinderen.

we moesten een paar uur wachten in een dorpje ergens, omdat er een olitanker was omgevallen op de weg en de bus moest omrijden, wij liepen alvast naar het volgende dorpje om daar te wachten.

zaterdag: we liepen naar een aantal watervallen.

zoals we allemaal weten groeit in de selva overal fruit in alle soorten en maten. Judith eet wat, ik weet niet hoe het heet, maar de naam zegt ook niet zoveel. Judith helpt bij het weeshuis, ze is er een aantal dagen per week en is geld aan het inzamelen voor wat spullen aan te schaffen en te bouwen (er komen douches en een broodbak machine maar ook spullen als luiers en babyvoeding). Dus bij deze ook de vraag om wat geld over te maken naar haar rekening, maar goed daarover stuur ik ook nog wel een mailtje.

zaterdag en zondag sliepen we bij een rivier waar je lekker kon badderen en kleren wassen en water kon halen om mee te koken.

fruit plukken bij een broer van een van de vaste tia´s. er zijn drie vaste tia´s de 24/7 sw kinderen verzorgen, dat zijn er dus 32 van tussen de 4 en 12, en nog ongeveer 8 die jonger zijn. iets wat dus bijna niet te doen is. ze hebben ook veel meer hulp nodig, in mensen en financieen. hier plukken worden sinaasappelen geplukt.

en er groeit mais

hier kijk je naar als wakker wordt, we sliepen onder een afdak op het platdak.

dat was het dan weer voor deze week. het zal vanaf nu minder worden met berichten maar vooral met foto´s omdat ik ga reizen, lo siento.

vooral foto´s

2008-04-01T04:52:00.000+02:00

in zwart wit ja, ik heb n computer met photoshop geregeld, natuurlijk heb ik niet veel zin om mijn verblijf photoshoppend door te brengen maar deze vond ik wel de moeite waard: slapende wezens

ik heb een dagje met kinderen in een achterbuurt gespeeld. een man heeft daar een naschoolse opvang opgezet. er wordt niet echt voor de kinderen gezorgd omdat de ouders over het algemeen alleen maar werken en anders drinken.

mijn uitstapje naar Vilcashuaman. vijf uur rijden op onverharde weg een een overvol minibusje. maar dan heb je wel wat. een incatempel waar op een kerk is gebouwd voordat de tempel ontdekt was. eerst stond de kerk gewoon op een heuvel maar toen sendero (terroristen) in de jaren ´80 het politiebureau opbliezen bleek er meer achter te zitten, een zonnetempel.

ik ben geen ster in landschapfotografie, maar goed dit is het uitzicht.

we liepen naar nieuwe opgravingen buiten het dorpje door een korenveld, fijn dat ze even omkeek.

een loos boottochtje in een te kleine boot met te veel mensen op een meer bij....nog meer inca ruines!

hehe he eindelijk de markt, maar de mensen willen niet echt graag op de foto. maar goed toch nog een paar kunnen nemen, en wie weet komen er nog meer.

jammer van de onscherpte, op gevoel scherpstellen is ook niet ideaal. Maar goed ik kijk gewoon graag in de spiegel

dat was het dan al weer, voor volgende week staat op het programma, het kleine idylische dorpje huanta, weeskinderen in de jungle en wat nog meer voor bij komt.

semana santa

2008-03-23T20:29:00.000+01:00

de grote feestweek zit er op: iedere dag meerdere processies waarbij verschillende beelden aanbeden werden. erg vreemd om te zien hoe mensen uit hun dak kunnen gaan als ze een levensgrote jesus pop van plastic zien. het heeft wel nog wat leuke foto´s opgeleverd, analoog echter, dus daar moet dus nog een tijd opgewacht worden. Na een aantal processies had ik het echter wel gezien dus heb ik ze niet allemaal bezocht.
erg mooi waren de afbeeldingen die de mensen op de grond maakte met gekleurd zaagsel en bloemen, alleen een beetje jammer dat zo´n processie er over heen loopt.

het einde van de week was wel het meeste interesant voor de ongelovigen, de feestjes. de meeste kroegen en discotheken zijn dicht vanwege semana santa, best vreemd op zich, maar dat zet de mensen aan om zelf grote feesten te geven, fugatas (kampvuur). families met grote kononialen huizen geven op de binnenplaats een feest.voor 5 sol kun je naar binnen, bij een kampvuurtje kunt gaan staan, peruaanse vrienden maken en dansen tot het licht wordt.

maar de klap op de vuurpijl was toch wel zaterdag, de echte feestdag. ´smorgens begint het met de stierenrace (waar ik helaas niet bij was) waarbij wat bloederige gebeurtenissen niet uit te sluiten zijn. in de avond is er ontzettend veel vuurwerk afgestoken en ´snachts om 04:00 is de laatste processie. daarbij wordt de allergrootste jezus wagen een rondje over het plein gedragen vanuit de cathedraal. hij past maar net door de deur van de kerk en wordt door 80 man gedragen. op torens gebouwd van bamoestokken zit allerlei vuurwerk gemonteerd wat naast je oren afgestoken wordt. vuurwerk moet je niet zien, maar voelen. de stukken vlogen me letterlijk om de oren. omdat iedereen de hele nacht doortrekt op het plein is het meerendeel van de mensen in de processie bezopen tot ergernis van de ware christen.

nu nog wat foto´s

deze twee zijn nog uit lima

Peruanen houden van voetbal, en weten over het algemeen meer van het nederlans elftal( La maquina naranja noemen ze het hier) dan ik

peter mijn huisgenoot

wendy

peter en peter de hostel eigenaar

straat waar mijn hostel zit

hanenvecht kamp

de kinderen van de familie die boven op de talenschool woont

zelfportret :)

en nog een

festival van forel en cavia. hier worden cavia´s gegeten, het schijnt zelfs zo te zijn (volgens de peruaanse schildering van het laatste avondmaal) dat Jezus ook cavia at. cavia´s worden niet alleen gegeten, het is ook nog een medicijn: wanneer je erg ziek bent pak dan een levende cavia en veeg hem over je lichaam, snij het beestje daarna open en je lees uit de ingewanden wat voor ziekte je hebt.

soldaten maken een bloemafbeelding met "vrede".

2008-03-17T04:01:00.000+01:00

er zit weer een week op, wat gaat dat snel en lijkt lang te duren. ik heb het gevoel of ik al maanden weg ben. wat heeft mij deze week zo bezig gehouden? veel, maar vooral spaanse les, ik studeer hier meer dan dat ik normaal gesproken in nederland zou doen. Van 09.00 tot 13.00 heb ik les, met tussendoor een pauze wat inhoudt dat ik op het dakterras (ter afwisseling) spaans praat. Dit, onder een brandende zon, uitkijkend over de stad en het hanenvechtkamp van de buren. Ik heb "jammergenoeg" nog geen echte trainingen of wedstrijden van beestjes mogen bekijken maar wie weet komt dat nog. Na de spaanseles ga ik wat eten met een van mijn nieuwe huisgenoten en wat rondlopen, musea bezoeken en dat soort dingen.
ik woon nu in een zeer relax hostel met twee andere nederlanders. Het komt er eigenlijk op neer dat we met zijn drieen een kleine villa delen met ieder zijn eigen kamer, douche (met warm water!!) en wc. mijn huisgenoten Peter en Wendy zijn daarbij ook nog eens hele leuke mensen.
maar goed mijn spaanse les werpt zijn vruchten af ook al ken ik nog niet alle vruchten. zo bleek op de markt deze week. ik ging wat avocado´s halen om guacemole te maken, en vroeg dus om avocado´s want in het spaans noemen ze die gewoon hetzelfde. het marktvrouwtje keek mij vreemt aan en vroeg wat ik er mee wilde gaan doen. na uitleg werd ik hard uitgelachen door iedere verkoopster in de buurt.....o o o wat n domme gringo. In peru noemen ze avocado´s blijkbaar paltas en niet avocado, wat advocaat betekent, zo leer je in ieder geval wel je idioom.
Zo heb ik mij weer noodzakelijk verder verdiept in de peruaanse keuken, die uiteraard toch ook zijn mindere kanten heeft. ze kunnen het bijvoorbeeld niet laten om alles wat maar n beetje dier is in de soep te doen. ik heb de kippenpoten (de drie tenen) toch maar laten liggen. wel weer erg lekkere empenada´s samen met roxana, mijn spaanslerares, gegeten terwijl we uit konden kijken op een kleine, en heel vreedzame, demonstratie. en zo blijkt dat er veel onvrede is in Peru, wat ook vrij logisch is. In Lima woont namelijk ongeveer de helft van de hele bevolking, voor de macht te behouden hoeft een regering dus alleen de bevolking van Lima tevreden te houden wat er voor zorgt dat de rest van het land min of meer verwaarloost wordt.

het veel belovende semana santa is begonnen en daar zijn de eerste foto´s van binnen, ook al duurt het ontzettend lang om ze te uploaden (daarom maar een paar). ik heb nut twee van de vele prosessies meegemaakt en het is eigenlijk best saai, maar vooral heel leuk om te zien hoe ze er hier mee omgaan. Zaterdagavond kwamen onverwachts bij zo´n gebeurtenis uit toen we wat gingen eten. waar het eigenlijk op neer komt is dat er gedronken kan worden, dat mensen zich mogen verkleden en dat er vuurwerk kan worden afgestoken waarmee je ook wel n kleine aanslag zou kunnen plegen. Jesus, als beeld op een soort van carnavalswagen versiert met spaarlampen en kaarsen die uitwaaien wordt geeerd met zang dat tussen de lawinepijlen door te horen is. daarna maakt de stoet langzaam een rondje om de kerk en is het wel weer genoeg geweest. vandaag was het iets anders, er waren nog mensen op een paard gezet met een blik bier in hun handen die de optocht leiden, gevolgd door een kudden lama´s. Dit staat dan weer in contrast met de mensen die er echt veel om geven en huilend langs de kant staan omdat ze zo erg geloven.
hier wat foto´s, t gaat allemaal erg langzaam en mijn geduld wordt als maar minder dus ik ga dit bericht nu maar posten en we zien wel wat er allemaal opstaat.

Gringo

2008-03-09T05:35:00.000+01:00

Hola, allilla! ik zit nu in in Ayacucho waar ik nu een maandje blijf. mijn eerste paar spaanse lessen zitten er al op en het gaat al redelijk. Ik ben blij om weg te zijn uit Lima, een veel te grote stad met niet heel veel sfeer en iedereen zegt dat het er gevaarlijk is waardoor je je er niet echt relax voelt. Er is echter helemaal niets gevaarlijks gebeurd terwijl ik wel alleen door het oude centrum heb gelopen, waar je, als je de verhalen moet geloven, niet heen kan gaan zonder gerold of beroofd kan worden. het enige ernstige wat ik aan Lima heb overgehouden is een zwaar verbrand koppie armen en voeten, de zon schijnt hier hard zeg. Verder blijkt dat je niets te zoeken hebt in Peru als je geen Spaans kan, ik voelde me behoorlijk verloren in Lima. Gelukkig loop je zo een peruaanse tegen het lijf die ziet dat ik een gringo ben en haar engels wil oefenen een gratis inkacola wil en volgens mij een potentieel echtgenoot gevonden dacht te hebben. samen met haar en haar dementerende moeder door de stad gelopen en naar de kerk gegaan en daarna maar weer afscheid genomen. 'savonds met de peruaanse jongen uit het vliegtuig afgesproken en werd meteen uitgenodigd om bij hem thuis te komen eten. ik werd getrakteerd op peruaanse specialiteiten als runder hard en Pisco sauer (margarita achtig, en echt peruaans ook al zullen chilenen zeggen dat het hun drank is).

maar goed, Ayacucho. dat is een heel ander verhaal, een klein stadje zeer gemoedelijk totaal afgelegen en een heftige geschiedenis. Dat laatste is vreemd om over te lezen als je er rond hebt gelopen. Nog geen 15 jaar geleden was er burgeroorlog en ayacucho e.o. was het hard daarvan. iedereen boven de dertig hier heeft waarschijnlijk gezien hoe er iemand op straat vermoord werd door dan wel terroristen (het lichtend pad of zoiets, communisten) of wel militairen ofwel iemand anders. Nu is het echter helemaal vredig ook al kan het er nog wel heftig aan toe gaan hier: zo'n twee weken geleden waren er stakingen in Peru en, zoals dat hier dan gaat moet iedereen daarbij mee doen. Er mag geen winkel open zijn, geen taxi rijden helemaal niets gebeuren. Wie daar niet aan mee doet heeft problemen en in Ayacucho zijn er daardoor toen 6 mensen vermoord waarvan 2 politieagenten. van dit alles zie je nu helemaal niets, je ziet alleen maar vriendelijke mensen, veel in klederdracht (je weet wel, van die oude vrouwtjes kauwend op cocabladeren, kleurijk gekleed, twee vlechten en een zwart bol hoedje). ik zit hier in een super relax hostel, super veel ruimte, eigen kamer, leuke eigenaar en andere gasten. tot zover het verhaal van deze gringo en foto's komen later, ik heb nog niet zoveel gedaan omdat het wel erg wennen is aan de omgeving en cultuur. Maar er is hier genoeg materiaal dus hou het in de gaten, de foto's zullen ook meer zeggen dan zo'n verhaaltje als dit....

hola

2008-03-03T13:43:00.000+01:00

eindelijk ben ik er. Het was een lange reis met hier en daar wat vertraging maar zonder dat het echt problemen op leverde. Ik had net mijn vlucht in Frankfurt gehaald en hetzelfde gold in Caracas. Daar was ik wel op tijd maar niemand kon mij echt vertellen waar ik heen moest. Uiteindelijk stond ik een kwartier voor vertrek bij de goede gate en wilde ik mijn ticket afgeven en zei de kerel die daar stond dat dit niet mijn boardingpas was en dat ik maar even moest wachten. Hij ging gewoon verder met zijn werk en ik stond te wachten...na 5 minuten kreeg ik door dat hij niet van plan was mij te zeggen wat ik moest doen dus vroeg ik nog maar eens waar ik een boardingpas kon krijgen.. Een verdieping hoger zo bleek, wat nog steeds alleminst duidelijk was. uiteindelijk daar nog rond gevraagd en had ik nog op tijd mijn boardingpas. De stress was zowiezo allemaal voor niets omdat we echt nog een uur a anderhalf aan de grond stonden nadat onze piloot had gezegd dat we over een kwartiertje zouden vertrekken. De jongen naast mij die uit Peru kwam zei dit al, als iemand uit Peru een kwartiertje zegt dan is dat meestal een uur, en zo bleek. Aardige Peruaanse jongen, we hadden voor vandaag nog afgesproken om iets te gaan doen, ook wel leuk dus.
Vanaf het vliegveld ging het heel soepel, er stond al een taxichauffeur op mij te wachten en we gingen meteen, hij reed uiteraard als een gek. met extra gas geven als er mensen wilden oversteken en met enkele onderbrekingen de claxon in gedrukt houden reden wij richting het hostel. Natuurlijk sprak hij ook bijna geen engels dus dat was praten met handen en voeten, daarmee ook meteen mijn eerste les engels gehad: tot tien tellen en de dagen van de week en meer van die dingen...
Het is nu pas 07:22 dus ik heb nog de hele dag te gaan, Ik heb net lang geslapen maar werd toch al om 06:00 wakker....Nu ga ik maar eens kijken waar ik eigenlijk ben want ik heb geen flauw idee, gister in het donker aangekomen en was moe en had geen geld en ging maar gewoon meteen slapen. I´ll let you know.

Oud Portfolio

2008-01-23T10:38:00.003+01:00

Als laatste een serie van vier foto's onder het thema "zwart".